Kleine wildernis / Little wilderness

Het wordt vaak gezegd, in Nederland bestaat geen echte natuur meer. Het ligt eraan hoe je dat definieert of ervaart, maar het klopt dat er weinig plekken zijn, waar de mens niet een doorslaggevende rol heeft gespeeld in de ontwikkeling van het landschap. Maar toch is het mogelijk om ook buiten grote gebieden als de Waddenzee en de Veluwe een gevoel te krijgen van ongereptheid. Dit gevoel had ik heel sterk toen ik me op het Witterveld bevond temidden van het enige intacte hoogveen-berkenbroekbos van Nederland. Oninteressant voor bosbouw, verevening, of andere activiteiten is hier een pareltje ontstaan onder de rook van het TT-circuit en naast grootschalig afgegraven veengebieden. Op een nevelige koude morgen heeft de rijp de alles onder een kristallen deken bedekt. De berken die hier groeien zijn niet hoger dan een meter of vier, maar zijn al vele tientallen jaren oud. Ik waan me in Zweden.

Groet, Niels

Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

It has been said many times, In The Netherlands there is no real nature. It depends how one defines it or how one feels it, but it is true that there are few places where men have not been dominant in the creation of landscape. However, it is possible to experience a sense of virginity. I had this feeling profoundly when I was walking in the only intact peat-bog swamp forest in The Netherlands, at Witterveld. Unspoiled by exploitation through forestry, peat extraction, or other activities, a little treasure has evolved , just next to the TT-race circuit and large scale peat extraction areas. On a cold foggy morning the hoar frost has covered everything under a crystal blanket. The birches here are not more than four meters high, yet several decades old. I imagine being in Sweden.

Cheers, Niels

Visit my website or Respond through e-mail

Slovenië / Slovenia

Dit najaar had ik Slovenië verkozen als mijn reisbestemming. Ik ben daar al twee keer eerder geweest, in het voorjaar en zomer, en ik wilde ook de herfst meemaken. Dit keer maakte ik geen 'jacht' op beren of ander groot wild, maar ging ik voor de sfeer, landschappen en herfstkleuren. En ja, natuurlijk zou ik het niet nalaten om, als zich een kans aandiende, beesten te fotograferen. Na drie dagen van zonnig weer, kwam er een kentering in de vorm van een koufront met wind, gevolgd door een 25 cm dik sneeuwpakket! Alle weersomstandigheden in 10 dagen. Het was weer een verademing om op intuïtie en gevoel door de bossen te lopen en alles op me in te laten werken, voordat ik mijn camera pakte en uiteindelijk de sluiter bediende.

Groet, Niels
Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

This autumn I had chosen Slovenia as a travel destination. I have visited the country twice, in spring and summer, and I wanted to experience the autumn as well. This time I did not hunt bears or other wildlife, but my targets were atmosphere, landscapes and autumn colors. And yes, of course I wouldn't refrain from shooting wild animals if the opportunity would arise. After three initial days of sunshine, the weather changed and a cold front moved over the country, resulting in strong winds and a snow cover of 25 cm! All weather circumstances in 10 days. It was again a relief to wander through the forests following my intuition and senses and breathing the atmosphere, before grabbing my camera to eventually let the shutter click.

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail

Genieten / Enjoy

Vaak zijn het de hele kleine gebeurtenissen of gewone soorten die verwondering wekken. Het is niet allemaal groots en overweldigend waar we naar moeten zoeken. De natuur begint bij je voordeur, hier is dat letterlijk het geval. Wat bezielt deze slak om langs een spinrag omhoog te kruipen? Je gaat allerlei verhalen bedenken wat hier aan de hand is. Het ene jonge slakje is te lui en lift mee op moeders huis, de ander is ongeduldig en draait zich om en kijkt waar mama blijft. Ach het maakt ook niet uit wat hier gebeurt, we hoeven er alleen maar van te genieten.

Groet, Niels

Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

Often the small events or ordinary species evoke a sense of wonder. It is not all great and overwhelming what we should be looking for. Nature is just a doorstep away, in this case literally. What is in the mind of this snail to climb a spider web? One can imagine all kind of stories about what is happening here. The one young snail is lazy an gets a lift from its mother, the other is impatient and calls its mum to hurry up. It doesn't matter what is happening here, the only thing we have to do is enjoy it.

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail

Kerend tij? / Turning tide?

Lopend door het Verdronken Land van Saeftinghe voel je aan den lijve hoezeer de natuur in Nederland gevangen is in een keurslijf van landbouw, industrie en urbanisatie, zelfs een wild en dynamisch gebied als Saeftinghe. Steeds maar weer blijkt dat natuur het onderspit delft als het er op aan komt. Neem nou de Hedwigepolder, grenzend aan Saeftinghe. Het huidige natuurvijandige kabinet heeft keer op keer de verdragen geschonden en de ontpldering uitgesteld. De emoties van een handvol Zeeuwen zijn belangrijker dan internationale natuurbeschermingsverdragen en het belang van de Westerschelde voor duizenden watervogels. Maar het is nog niet te laat: Vogelbescherming Nederland daagt de staat voor de rechter. Laten we hopen dat die in zijn wijsheid het tij zal keren.

Groet, Niels

Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

Walking through Het Verdronken Land van Saeftinghe one can truly feel that Dutch nature is kept prison by agriculture, industry and urbanisation, even a wild and dynamic area as Saeftinghe. Again and again nature will be defeated in the end. Take the Hedwigepolder, bordering Saeftinghe. The current anti-nature government has repeatedly breached treaties and postponed the inundation of the polder as compensation for damage to nature by dredging activities. The emotions of a handful Zeeland inhabitants outweighs the international nature agreements and the value of the Westerschelde for thousands of waterbirds. But it is not too late: BirdLife Netherlands has sued the Dutch government. Let's hope the judge can turn the tide.

Cheers, Niels

Visit my website or Respond through e-mail

De pionier / The pioneer

Het is altijd fascinerend om te zien hoe planten een ogenschijnlijk vijandig habitat weten te koloniseren. Stuifzand is droog, heet en dynamisch. Maar toch zijn er soorten die hier weten te overleven. Een soort die als eerste verschijnt is het buntgras. Die legt het stuivende zand vast waardoor andere soorten, meestal andere grassen en korstmossen, de open plekjes veroveren. Maar hier heeft een eik in de luwte van het buntgras wortel geschoten. Normaal een soort die de bescherming zoekt, maar nu een pionier, die tegen beter weten in vecht tegen de elementen. Dat is ook hoe ik mezelf soms zie, nieuwe plekken ontdekken of projecten uitvoeren en soms met het verstand op nul je doel nastreven. Het kost de eik zichtbaar kracht, de bladeren zijn al in herfstkleur, terwijl de zomer nog maar halverwege is. Zou hij het halen?

Groet, Niels
Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

It is always fascinating to see how plants can conquer a seemingly inhospitable habitat. Drifting sand is dry, hot and dynamic. But there are species that survive. One of the first species to appear is grey hair grass. It immobilizes the sand and facilitates other species, mostly other grasses and lichens, to occupy the open patches. But here an oak has rooted in the shade of the grey hair grass. Normally looking for secluded places, now it is a pioneer, swimming against the tide, fighting the elements. This is how I occasionally consider myself, discovering new places, setting up new projects and sometimes going for the goal without knowing the outcome. The oak is putting all its power in its survival, the leaves have already gained their autumn coloration, whereas the summer is only halfway. Will it stand tall?

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail

Zien / To see

Als ik fotografeer ben ik het grootste deel van de tijd bezig met kijken....vinden....zien....voelen....denken. En als laatste druk ik de ontspanknop in. Dit is de essentie van het maken van foto's die zich onderscheiden en meer zijn dan een kiekje. Ik heb geleerd niet alleen maar te kijken, maar om te zien. En ik heb geleerd om mijn emoties te voelen die door een foto-in-wording in mij worden opgeroepen. Ik probeer deze in mijn foto's over te brengen. Deze fotograaf in mijn 'achtertuin' raakt de camera niet aan, hij kijkt en denkt na....

Groet, Niels

Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

When I am photographing, most of the time I look....I find....I see....I feel....I think. And at the end I press the button. It is the essence of making photographs that stand out and are beyond the snapshot. I have learned to not only look, but to see. And I have learned to feel the emotions that an image-in-making is provoking inside me. I try to convey these into my photos. This photographer in my 'backyard' nature reserve is not touching the camera, he is looking and thinking....

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail

Standvastig, ritmisch en vluchtig / Solid, rhythmic and volatile

Net terug van 3 weken vakantie in Zweden. Ik heb het rustig aan gedaan met fotograferen, maar er was een ochtend waarop ik niet in mijn bed kon blijven. Er was weinig wind, de zon werd afgeschermd door een diffuus wolkendek ... ik besloot om naar de kust te gaan. De wolken fungeerden als een natuurlijk gradatiefilter, maar doordat ze ook van plaats veranderden, was het licht veranderlijk. Ik koos een standpunt zonder storende onderwerpen en wachtte op het moment dat er grauwe ganzen voorbij zouden trekken. Achteraf zie ik hier een samenspel van elementen: de rots standvastig, onveranderlijk, het water met ritme, herhaling en de ganzen als vluchtig, voorbijgaand. Als dat niet een metafoor voor het leven is!

Groet, Niels
Bezoek mijn website of Reageer via e-mail


I have just returned from my holiday in Sweden. I did take it easy considering photography, but there was a morning when I could not resist to rise. There was hardly any wind and the sun was covered by a diffuse blanket of clouds. ... I decided to go to the coast. The clouds created a natural neutral density filter, but because they also changed, the light was changing as well. I choose a vantage point that had no disturbing subjects and waited for the moment that some greylag goose would pass by. Retrospectively I see here a gathering of elements: the rock solid, unchanging, the water rhythmic, repetitive and the geese volatile, passing. Speaking of a metaphor for life!

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail

Crisisjaar / Crisis-year

Nog niet zo lang geleden zag de toekomst er voor de Grauwe klauwier in Nederland somber uit. Maar daar is in het begin van deze eeuw verandering in gekomen. Het ligt voor de hand dat een combinatie van klimaat, terreinbeheer en overwinteringsomstandigheden in Afrika hebben bijgedragen aan een voorzichtig herstel. Op het militaire oefenterrein Doornspijkse heide komt de grootste populatie voor buiten de populatie van het Bargerveen in Drenthe. Waarschijnlijk zal de teller dit jaar in de buurt van de 20 broedparen uitkomen, bijna allemaal broedend in de Jeneverbessen. De jongen worden door Stef Waasdorp van Stichting Bargerveen van kleurringen voorzien om de populatie ontwikkelingen te kunnen volgen. Dit jaar ziet er niet zo goed uit, kleinere broedsels en veel sterfte onder de jongen (hier houdt Stef twee dode jongen vast). Maar een slecht jaar wordt meestal binnen enkele jaren gevolgd door een goed jaar. Dus ook voor de Grauwe klauwier is een crisis te overwinnen.

Groet, Niels

Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

Not so long ago the future for the Red-backed Shrike in the Netherlands was dim. But that has changed since the beginning of this century. It seems that a combination of climate, nature management and the wintering circumstances in Africa have contributed to the recovery. The military training area Doornspijkse Heide hosts the second largest population in the Netherlands, this year about 20 breeding pairs, most of them breeding in Juniper trees. The young will be colourringed by Stef Waasdorp of the Bargerveen foundation, to monitor developments in the population. This year is not a good one, small broods and higher mortality among the young and eggs (Stef is holding two dead young). But a bad year will be compensated by a good one within a few years. So also the Red-backed shrike will overcome its own little crisis.

Cheers, Niels

Visit my website or Respond through e-mail

Grote stille heide / Great quiet heathland

Bij het grote publiek is het beeld van militaire oefenterreinen dat van herrie, stofwolken, schieten en tanks. Dat is maar een klein deel van het plaatje. Er wordt lang niet op alle dagen geoefend, op sommige terreinen maar een paar dagen per jaar en zeker niet overal. Uit mijn eigen ervaring kan ik zeggen dat in de regel 20% van de oppervlakte van een oefenterrein regelmatig gebruikt wordt, de rest is bufferzone, rustgebied en natuur. Tijdens mijn inventarisatiewerk kom ik weinig oefenende eenheden tegen. Ook defensieterreinen zijn met recht 'de grote stille heide'.

Groet, Niels Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

The general public associate military training areas with noise, dust, shooting and tanks. This is only a small part of the picture. The activities are not daily, sometimes only a few days a year, and they do not take place in the whole area. From my experience I can say dat generally some 20% of the surface of an area is used frequently, the rest is buffer or nature reserve. During my census work I have few encounters with training military personnel. Even military training areas are truly 'great quiet heathlands'.

Cheers, Niels Visit my website or Respond through e-mail

Dampende dodaars / Foggy Little grebe

Ja het kan nog in mei, nachtvorst. Ik was in Drenthe en ik had enkele leuke vennetjes en veentjes gezien en ik wist dat het mooi zou worden na een koude nacht. Inderdaad, alles dampte en de rijp zat tot op de bomen! Dit dodaarsje verstopte zich tussen de pollen zegge. Met tegenlicht wordt het contrast versterkt en wordt de damp mooi opgelicht.

Groet, Niels Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

Yes it is still possible, frost in May. I was in the province of Drenthe en I had seen some lovely fens and bogs and I knew it would be a beautiful morning after a cold night. Indeed, the scene was covered in fog and hoar frost. This Little grebe was hiding between the sedges. With backlight the contrast is enhanced and the fog is nicely lit.

Cheers, Niels Visit my website or Respond through e-mail

Natte voeten / Wet feet

Als natuurfotograaf heb je het niet altijd even makkelijk. Natuur laat zich niet regisseren: je moet op het juiste moment op de juiste plaats zijn en dan nog speelt geluk altijd een rol. Neem nou de Heikikker. Een paar dagen per jaar, meestal eind maart, kleuren de mannetjes helblauw als reactie op het aanbreken van de paartijd. Maar wanneer het precies gebeurt is niet te voorspellen. Bovendien zijn ze erg schuw en vergt het veel geduld om ze voor de lens te krijgen. En, ik had mezelf ten doel gesteld om de soort op een defensieterrein te fotograferen. Twee voorjaren had ik vergeefs geprobeerd deze foto te maken. Dit voorjaar was ik op oefenterrein de Vughtse Heide en nu was het raak. Mijn lieslaarzen liepen vol en ik had rugpijn van een uur voorover gebukt in het water staan. Het is niet altijd even makkelijk, maar de voldoening is groot!

Groet, Niels
Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

As a nature photographer life is not always easy. Nature is not to be directed: you have to be at the right spot at the right time and even then some luck is welcome. Take for example the Moor Frog. For a few days every year, usually in the last weeks of March, the males are colored deep blue as a result of the start of the mating period. But the exact timing is always unknown. Moreover, they are very shy en it takes patience to get them in the frame. And, I had set myself the goal to capture it in a military training area. For two springs I had tried in vain to take this photo. This spring I was at the Vughtse Heide en now I succeeded. My waders were flooded and I had an aching back because I had been standing in the water for over an hour. It is not always easy, but the satisfaction is great.

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail

Explosie / Explosion

Het voorjaar begint nu echt los te barsten. De eerste Tjiftjaffen vandaag gehoord. Speenkruid bloeit. Paddentrek komt op gang. Ook al hou ik van de winter, de overgang naar het voorjaar is toch altijd weer een magische tijd. Dan slaat de verwondering (miratio) weer echt toe. Verwondering over de veerkracht van de natuur, die na een maandenlange diepe rust weer tot bloei komt, weer tot leven komt. Ik heb dat in beeld gebracht met deze explosie van voorjaarslicht in de tuin van het Alterra-kantoor in Wageningen.

Groet, Niels
Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

Spring is really emerging now. Today I heard the first Chifchaf. Lesser celandile is flowering. The migration of toads has begun. Although I love winter, the transition to spring is a magical period. I am struck with astonishment (miratio). Astonishment about the resilience of nature, which after a long and deep dormancy, is emerging and getting alive. I illustrated it with this photo of exploding spring light in the garden of the Alterra-office in Wageningen.

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail

Heroverd - Reconquered

In mijn vorige blog refereerde ik aan de bevers van de Blauwe Kamer. Al zo'n tien jaar bevindt deze soort zich in het gebied, maar zichtbaar waren ze zelden. Met het hoge water van januari verdwenen ook de burchten onder water en waren ze aangewezen op de weinige droge delen. Drie bevers verkozen de berm van de toegangsweg naar de veerpont tot hun tijdelijke domicile. Ondanks hun meestal nachtelijke activiteit staan bevers niet bekend als erg schuw. Maar dit exemplaar was wel extreem benaderbaar en leek zich niets aan te trekken van de aanwezigheid van mensen. Tot op enkele meters liet hij zich fotograferen en ging stoïcijns door met poetsen of eten. Dat leverde dit portret op. Het is een intiem beeld van een fantastisch knaagdier dat vele eeuwen lang de bosbouwer van rivierbegeleidende bossen was, uitgestorven raakte en nu bezig is zijn oude territorium te heroveren. Een succesverhaal.

Groet, Niels
Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

In my previous blog I mentioned the beavers in De Blauwe Kamer. There have been beavers for over ten years now, but they had been hardly visible. The high floods of January inundated the lodges and the beavers had to flee to the dry parts of the area. Three of them choose the roadside as their temporary home. Despite their nocturnal behavior, they are not known to be particularly shy. However, this individual was extremely well obliging and paid no attention to the people. As close as a few meters it would tolerate photography, while continuing feeding or preening. It resulted in this portrait. An intimate view at a magnificent rodent, that has been the engineer of riverine forest for centuries, became extinct and that is now reconquering its former territory. A success story.

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail

Maanlandschappen / Moonscapes

Eindelijk was het weer eens zover, de rivieren kregen weer eens een echt hoogwater te verduren. Sinds 2002 was het niet meer zo hoog geweest, toen moesten we roeien van en naar ons vorige huis 'De Wolfswaard'. Nu bleef de weg naar de Blauwe Kamer helaas net droog, het scheelde een decimeter! Maar het leverde desalniettemin spectaculaire landschappen op en leuke beesten: enkele bevers zochten de berm van de weg op als alternatief voor hun ondergelopen burcht (in mijn volgende blog zal ik de bevers bespreken). Omdat het ook nog volle maan was, ging ik er in het pikkedonker op uit op zoek naar 'maanlandschappen'. Het mooie van dit soort foto's is dat het licht totaal anders is dan bij een zonbeschenen landschap. Bovendien werk ik met zeer lange sluitertijden waardoor alle bewegingen tot vegen verworden, zo ook de wolken in deze foto. Ik hou van dit soort mystieke beelden, met een monochroom karakter.

Groet, Niels
Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

At last the rivers were suffering from a severe high water. Since 2002 it had not been so high, when we had to row to and from our former house 'De Wolfswaard'. Now the road to the Blauwe Kamer just remained above the highest level of the river, only ten centimeters! However, it resulted in spectacular landscapes and some fine animals: a couple of beavers used the roadsides as an alternative for their inundated lodges (more about the beavers in my next blog). Because additionally it was a full moon, I went out for some 'moonscapes'. The nice thing about these images is the totally different light compared to sunlit landscapes. Moreover, the long shutter speed blurs any movement, as is the case with the clouds in this photo. I like these kind of mystical photos, with a monochrome character.

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail